Blok rozdzielczy montuje się na szynie DIN TH-35. Przewód zasilający trafia do głównego zacisku, a przewody odpływowe do osobnych zacisków wyjściowych. Połączenia trzeba wykonać przy całkowicie odłączonym napięciu, z zachowaniem przekrojów przewodów i momentu dokręcania podanego przez producenta, często wynoszącego 2 Nm.
Czym jest blok rozdzielczy?
Blok rozdzielczy jest punktem, w którym jedno zasilanie można uporządkowanie rozprowadzić na kilka obwodów. Zastępuje łączenie wielu przewodów pod jednym zaciskiem aparatu modułowego, dzięki czemu ogranicza liczbę słabych połączeń i ułatwia późniejszy serwis rozdzielnicy.
W zależności od wykonania blok może mieć jedną, dwie albo cztery listwy. Poszczególne otwory często obsługują różne przekroje, dlatego do jednego urządzenia można doprowadzić przewód zasilający o większym przekroju, a następnie wyprowadzić kilka przewodów odpływowych. Przewody typu drut, na przykład DY, oraz linki LGY należy jednak podłączać wyłącznie w sposób dopuszczony przez instrukcję konkretnego modelu.
Jak przygotować się do montażu?
Przed rozpoczęciem pracy sprawdź prąd znamionowy bloku, liczbę torów, zakres obsługiwanych przekrojów oraz sposób montażu. Blok musi być dobrany do parametrów instalacji, a nie tylko do miejsca dostępnego w rozdzielnicy.
Do montażu przygotuj następujące narzędzia:
- Wkrętak dynamometryczny do dokręcania zacisków z określoną siłą.
- Ściągacz izolacji dopasowany do używanych przewodów.
- Praskę do tulejek, jeśli producent wymaga zakończenia przewodu linkowego tulejką.
- Miernik napięcia lub dwubiegunowy tester do sprawdzenia stanu obwodu.
- Oznaczniki przewodów i podstawowe narzędzia do uporządkowania tras kablowych.
Nie pracuj pod napięciem. Wyłącz wyłącznik główny, zabezpiecz go przed przypadkowym załączeniem i sprawdź miernikiem brak napięcia w miejscu pracy. Jeżeli nie masz doświadczenia przy rozdzielnicach albo nie potrafisz potwierdzić obciążalności przewodów, montaż powinien wykonać elektryk.
Blok rozdzielczy – jak podłączyć krok po kroku?
Przed podłączeniem porównaj oznaczenia na obudowie z dokumentacją. Nie zakładaj, że większy otwór automatycznie oznacza możliwość przyjęcia dowolnego przewodu. Liczy się zakres przekrojów podany przez producenta.
- Zamontuj blok na szynie TH-35. Ustaw go w rozdzielnicy tak, aby przewody miały łagodne promienie gięcia, a po zamknięciu pokrywy nie były naprężone. Zatrzask urządzenia powinien pewnie objąć szynę DIN.
- Przygotuj końcówki przewodów. Usuń izolację na długości wskazanej w instrukcji bloku. Nie nacinaj żyły i nie pozostawiaj luźnych drucików. W przewodzie linkowym zastosuj tulejkę tylko wtedy, gdy jest dopuszczona dla danego zacisku.
- Podłącz przewód zasilający. Wprowadź odizolowaną część żyły do właściwego, zwykle większego zacisku. Izolacja nie może wejść pod element dociskowy, ale goła część przewodu nie powinna wystawać poza zacisk.
- Podłącz przewody odpływowe. Każdy obwód wprowadź do osobnego otworu zgodnego z jego przekrojem i funkcją. Nie umieszczaj kilku przewodów w jednym otworze, jeśli producent wyraźnie tego nie dopuszcza.
- Dokręć zaciski. Użyj wkrętaka dynamometrycznego i ustaw wartość z instrukcji. Dla wielu zacisków śrubowych spotyka się 2 Nm, ale nie jest to uniwersalna wartość dla każdego bloku. Zbyt słabe dokręcenie zwiększa rezystancję styku i może powodować grzanie, a zbyt mocne uszkodzić przewód lub zacisk.
- Ułóż i oznacz przewody. Poprowadź je tak, aby nie zasłaniały aparatury i nie przenosiły naprężeń na zaciski. Opisz przewody odpływowe, jeśli ich przebieg nie jest oczywisty.
- Załóż osłonę. Po sprawdzeniu połączeń zamknij pokrywę bloku. Osłona ogranicza ryzyko przypadkowego dotknięcia części czynnych podczas późniejszych prac w rozdzielnicy.
Jakie parametry sprawdzić przed podłączeniem?
Przekrój przewodu musi mieścić się w zakresie przewidzianym dla konkretnego otworu. Nie wolno wkładać zbyt cienkiej żyły do zacisku przeznaczonego dla większego przekroju ani próbować wciskać przewodu, który jest za gruby. Różnych średnic nie należy łączyć pod jednym zaciskiem, chyba że dokumentacja urządzenia wyraźnie dopuszcza takie rozwiązanie i określa sposób jego wykonania.
| Przekrój przewodu (mm²) | Moment dokręcania (Nm) | Typ zacisku lub zastosowanie |
|---|---|---|
| Zgodny z oznaczeniem otworu | Według instrukcji, często 2 | Zacisk główny dla przewodu zasilającego |
| Zgodny z zakresem zacisku odpływowego | Według instrukcji, często 2 | Zacisk śrubowy przewodu obwodu odbiorczego |
| Zakres przewodu linkowego podany przez producenta | Według instrukcji | Zacisk przeznaczony do przewodu elastycznego |
Wartość 2 Nm pojawia się w danych niektórych bloków, między innymi wybranych modeli 100 A, ale przed montażem zawsze sprawdź oznaczenie na urządzeniu lub kartę techniczną. Sam prąd znamionowy, na przykład 100 A albo 125 A, nie określa jeszcze wszystkich parametrów zacisku.
Co sprawdzić po zakończeniu montażu?
Przed przywróceniem zasilania wykonaj kontrolę całego połączenia:
- Każdy przewód jest wprowadzony do właściwego otworu i został dociśnięty.
- Izolacja nie znajduje się pod elementem zaciskowym.
- Żadne druciki przewodu linkowego nie wystają poza zacisk.
- Przewody nie są naprężone i nie utrudniają zamknięcia rozdzielnicy.
- Pokrywa bloku jest prawidłowo zamknięta, a oznaczenia obwodów są czytelne.
- Moment dokręcania odpowiada instrukcji konkretnego producenta.
Po takiej kontroli można przywrócić zasilanie i sprawdzić działanie obwodów zgodnie z procedurą odbiorczą. Uporządkowany blok rozdzielczy ułatwia późniejsze pomiary, lokalizowanie usterek i bezpieczną rozbudowę rozdzielnicy.
